2010/Aug/21

Part กับคำขอ..

กับคำขอร้องในเมื่อสองวันก่อน เพียงแค่อยากลองเป็นผู้ชายกับเค้าสักวัน
จากวันนั้น มันทำให้เรามีอะไรเพิ่มขึ้นมาที่ส่วนเชิงกราน อะจ๊ากก ไม่ใช่ครับ ก็ยังมีอะไรๆ เหมือนเดิมเน่ยแหละ ;)
เพียงแค่เหมือนทุกอย่างมันเปลี่ยนไป

อยู่หญิงล้วน ที่เหมือนไม่ได้มีเพื่อนเป็นผู้หญิง
เตล็ดเตร่ ไม่ยอมกลับบ้าน
เล่นเกมส์ไม่แคร์สื่อ
การบ้านไม่ยอมทำ

เอ้ย มันก็ไม่ได้เหมือนชีวิตเด็กผู้ชายหรอกนะ
เพียงแต่เมื่อก่อนมันไม่ได้เป็นแบบนี้นะเฮ้ยย

กับการที่อยู่โรงเรียนสตรี สตรีที่มีกฏเยอะมากก เรียกได้ว่าโคตรเรียบร้อย
แต่มีกฏเท่าไร ก็แหกมันเท่านั้น
มีคนบอกว่า พวกเอ็งคุยกัยเหมือนผู้ชายเลยนะ เป็นผู้ชายที่คุยเรื่องผู้ชาย (เหมือนตรูเป็นเกย์ ;๐)
เวลาเข้ากลุ่มคุยกันมันก็ไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไปเค้าคุย ไม่ใช่ว่าคุยเรื่องที่ผู้ชายคุย แต่ว่าคุยลักษณะเหมือนผู้ชาย
ทักทายกันด้วยคำหยาบ และแจกมันเป็นกิจวัตร ฮ๋าๆ ไม่ได้ด่านะเอ๊ออ

เป็นครั้งแรกที่กลับบ้านดึก ที่เกือบจะเป็นข้อห้ามของที่บ้าน (ไม่นับตอนอยุ่ปิดเทอม)
โทรไปบอกน้อง ให้น้องบอกที่บ้านว่ากลับดึก แล้วโทรศัพท์ก็แบตหมด (โคตรเป็นใจให้ตรูโดนด่า)
ไปหาหนังดูกัน ก็ไปมุงตรงป้ายที่แมะอยู่ข้างๆโรง น้ำตาลแดงม่ะพวกเมิงง แล้วก่ะคุยกันแบบไม่แคร์สื่อ
คนเดินไปเดินมาก็มอง หญิงล้วนนะเอ๊ออ ฮ่าๆ

ไปกินหมูย่าง เป็นวันที่มีนัดเยอรมัน กับอะไรไม่รุ้ จำไม่ได้
รู้แต่หญิงล้วนแถวกลางนับสิบคน เชียร์บอลโคตรเสียงดัง อย่างกับอยุ่ในแอฟริกา ฮ่าๆ
เชื่อได้ว่าพวกตรูยังเป็นผู้หญิงนะฮ๊าา าา

กลับบ้านมาก็นั่งแมะอยู่หน้าจอคอม การบ้านไม่สนใจ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ทำนะเอ๊ออ เพียงแต่ทำดึกๆ เล่นก่อนๆ
และสุดท้ายก็ได้โต้รุ่ง แพนด้าไปโรงเรียนทุกวัน (อื้ม เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีจริงๆ)

และฝันแปลกๆเมื่อคืน กับการที่ฝันว่าตรูมีพี่ชายสองคน และก็จำไม่ได้ว่าตัวเองเป็นเพศอะไรในฝัน
รู้แต่กะลังเล่นเตะต่อยกับพี่ในห้อง อะเมซิ่งมากๆ รึในฝันตรูจะเป็นผู้ชาย (โดนโบก ฮ่าๆ)

สุดท้ายยังไง ผู้หญิงก็คือผู้หญิง ทอมก็เป็นผู้หญิง แต่เค้าไม่ไดเป็นทอมนะเอ๊ออ แค่ชอบหมด วะฮะฮ๊า (น่ากลัวว ;X )


ปุ้ยลุง. เลิฟซิกตรูโค้งสุดท้ายมาก พี่เห้ด แต่ก็รักนะ
ปุ้ยลิง. เครียดดดด หนังสือรุ่น
ปุ้ยลัง. เหมือนงานไม่เสร็จ! 



 

 

 

2010/May/02

Part * ทริป ล่ม

 ไหนว่าช่วงเมษ มันคือ ช่วงเวลาที่ดีไง
ดีจริงๆ แค่ต้นเดือนเนี่ยนะ
ที่เหลือก็ทำให้กุลากเลือดได้ตลอด

ซัมเมอร์นี้ทริปของปวีณ์เยอะมาก
ตั้งแต่วันปิดเทอมวันแรก
ไปทะเล สอบเสร็จก็ฉลองกันเลย
ทริปนี้ล่ม เพราะไม่ค่อยพูดจริงจังเท่าไร
ก็โอเ แต่คือก็อยากไปอยู่

ทริปที่สอง ทะเลอีก ไปกับเพื่อนเก่า
พลาดอีกนิดหน่อย
แอบเสียดายเหมือนกัน เพราะสรุปแล้ว
งานที่ต้องไปแทนทริปนี้ เค้ากลับไม่จัด
ทริปนี้ก็แอบเครียดอยู่ แต่เพราะมีอีกทริปรองรับไป ปวีณ์เลยอดรอไปอีกริป

ทริปที่สาม ไปหัวหิน กะเพื่อนเก่ามาก
ฉลอง สิบปี ว่างั้นเถอะ
กะว่าไปสองคนก็ได้ (อ่อ อันนี้ปวีณ์คิดไปเองคนเดียว)
เพราะว่ากับคนอื่นปวีณ์ไม่ค่อยผูกพันธ์
ตื่นเต้นมาก คิดโน้นนี่นั่น
หาข้อมูลเยอะแยะ ก็น้ะ แค่เด็กมอปลายหนีแม่เที่ยว
จะตื่นเต้นหน่อยเป็นอะไรไป
แต่อยู่มาวันนึงก็สังหรณ์ใจแปลกๆ ว่าเหมือนจะพลาดอีก
โทรไปเชคว่าทริปเราได้คลอดแน่ๆใช่มั้ย
คำตอบคือ แน่นอน
หลังจากนั้นหลายอาทิตย์ปวีณ์สังหรณ์อีก
โทรอีก จะหาว่าจุกจิกก็เถอะ แต่มันไม่เป็นหมันใช่ป่าว
คำตอบคือ ไม่ใช่!
ไปตรวจแล้วหมันแท้เลยจ่ะเมิง
ให้คำตอบมาดื้อๆ ว่าถ้าไปสองคนกูไม่ไปนะ
บอกตรงๆ กูเคืองว่ะ!!
ไงทำงี้ก็กุได้ กุอุตส่าห์ตื่นเต้นเป็นเดือน
ทำกุเซ้งเป็ดได้เป็นอาทิตย์ เหอๆ

ทริปที่สี่ ทะเลกับครอบครัว
อันนี้พับโครงการตั้งแต่ยังไม่ได้ต้องคิดจะตอบตกลงด้วยซ้ำ
ทำไมต้องไปวันที่ปวีณ์ต้องไปมอบตัวด้วยละเอ๊ออ
เซ็งที่มีคนโทรมาถามบ่อยเกิน ว่าจะไปมั้ย
อยากจะไปหรอกนะ แต่มันไปได้มั้ย เหอๆ
ไปกะที่บ้าน มันแทนอารมณ์ทริปที่ไปกะเพื่อนไม่ได้
เพราะมันคนละอารมณ์ แต่ลึกๆ ก็อยากไปนะเอ๊อ

ปวีณ์ จะอะไรกับทะเลนัก จากที่อ่านๆดูแล้ว
ทำอย่างกับทะเลจะหนีเมิงไปงั้นแหละ
ก็เพราะมันมีเหตุไม่งั้นกุคงไม่อยากไปหรอกจ้า =.=
กุอยากเที่ยว ปล่อยค.เครียดว้อยยยย
อยู่แต่กทม มีแต่เครียด ปิดเทอมแม่มยังเครียด เฮ้อออ

จู่ก็คิดถึงพี่เจสะงั้น
ไม่มีเพื่อนไป ปวีณ์ไปเองก็ได้จ่ะ
แค่โลกกว้างๆ โหยย คนเราต้องหัดใช้ชีวิตด้วยตนเองบ้างไรบ้าง
คนเดียวก็คนเดียว
ก็จริง ที่เคยแต่อยู่ในกรอบ ก็อยากจะลองแหกกฎดูเหมือนกัน
อยู่ที่ว่า กล้ามั้ย
กล้าทำอะไรคนเดียว กล้าจะอยู่คนเดียว
กล้าที่จะแก้ปันหาที่เจอด้วยตัวเอง ทนที่จะพูดในใจได้มั้ย

ความจริง อยู่คนเดียวไม่ได้เลวร้ายเท่าไรหรอก
คิดอะไรได้เยอะ ฝึกอะไรได้เยอะ
แต่รำคานที่ต้องคอยระวังวะ
ซึ่งแน่นอน มันมีทั้งดีแล้วก็เสีย

แต่อยู่ที่ว่ากล้าที่จะเสี่ยงมั้ย
กับทริปที่ห้า
"หนีแม่เที่ยววะจ่ะ"
55555

 


ปล. รับสมัคร เพื่อน
คุณสมบัติ ชอบถ่ายรูป ชอบเที่ยว
5 555 55555 55 5
(ไปเรื่อยย ยย)
 

2010/Mar/05

Part   import!

 

มึงไม่สำคัญกับใคร

เข้าใจสักทีเหอะวะ

เลิกคิดสะที

เหอะ!