part * s  n oi

กุขออะไรหน่อย

ขอแค่ว่า

 

ช่วยทำให้ครั้งสุดท้าย มันเกิดขึ้น

 

 

 

แค่นั้นเอง

ทำให้กุได้มั้ย

Part *  n[]w

ช่วงนี้ เหนื่อยเกิ๊น น
หลายเรื่องว่ะ แทบจะไม่ไหว

ตอนนี้คงต้องทำใจกะหลายๆ เรื่อง
ตั้งใจกับหลายๆ เรื่อง

ทำใจกับเรื่องเต้น
ตั้งใจเรียนสะที

เต้นปีใหม่นี้ ถ้าเกิด การ์เบจขึ้น ก็คือ ครั้งสุดท้าย
ถ้าปีใหม่นี้ ไม่ขึ้น ก็ไม่ได้เต้นอีกแล้ว
โอกาส ตอนนี้กุขอแค่ครั้งสุดท้าย ที่ได้ตั้งใจทำอะไรสักอย่างที่ชอบ
ช่วยเข้าใจหน้อย
* เพื่อน เข้าใจกุบ้างเหอะ
 บาส กับ เต้น เลือกอะไร
ตอนนี้มันต้องเลือก
แต่กุเรื่องเต้น เพราะถ้าพวกเมิงจะซ้อม มันก่ะจะต้องอยู่ให้ครบ
พอกุทิ้งบาส ทิ้งแล้วบอกกุว่า จะไม่เต้นอีก แม้กระทั่งครั้งหน้าก็ไม่มี แล้วที่กุเลือกเพื่อซ้อม นี่อะไรล่ะวะเนี่ย 

ครั้งนี้ขอครั้งสุดท้ายแล้ว
ทั้งที่ยังหวัง ให้มีต่อๆ ไป ...


ตั้งใจเรียนเพื่ออนาคตสะที



สนฺตุฏฺฐี ปรมํ ธนํ 
ความสันโดษ เป็นทรัพย์อย่างยิ่ง

Part* nothing in this  way

เป็นไรไปกันไปหมด
ทำไมมันถึงผิดไปจากที่เคยเป็น

ตอนนี้รุ้สึกยังไง
ไม่รู้หรอก เอาเปนว่า ไม่รุ้สึกอะไรเลยก็แล้วกัน
อยู่คนเดียว แบบที่เป็นคนเดียวจริงๆ
ถึงได้คิดอะไรได้หลายอย่าง
ถ้าเกิดวันนึง ต้องมาอยู่แบบอย่างนี้
จะอยู่ได้มั้ย ?
นั่นคือคำถามเจอที่ในวันนี้และต้องเจอในอีกหลายปีข้างหน้า
แล้วคงเป็นอีกหลายๆ ปี ข้างหน้า ที่จะหาคำตอบได้

รึมันผิดที่ไม่เคยไว้ใจใคร
ทั้งที่คนอื่นต่างก่ะไว้ใจเรา
ปรึกษา คิดถึง เข้าใจ
แต่ทำไม เราถึงไม่ไว้ใจ
และ .. เพราะอะไรถึงไม่ไว้ใจ?
คำถามนี้วิ่งผ่านสมอง 10 ครั้ง แต่มันก่ะวิ่งผ่านออกไป
ทั้งที่คำตอบก่ะยัง ว่างเปล่า
อันที่จริง ทุกสิ่งอย่าง มันมีทั้งเหตุและผล
แต่สำหรับเรื่องนี้ ต้นเหตุมันอยู่ที่ไหน เกิดจากอะไร
ไม่มีใครรู้ แม้กระทั่งตัวเอง!!!

จนถึงทุกวันนี้ ถ้ามีคนเข้าใจ
มันคงดีไม่น้อย
แม้กระทั่งเพื่อน เรายังมอบความไม่ไว้ใจให้แก่เขา
แล้วใครที่ไหนจะได้ล่ะ จริงมั้ย?

แล้วเมื่อวาน มีบางคนที่ทำให้รู้ว่า
บางครั้ง ที่แกล้งทำตัวให้ดูเหมือนไม่มีอะไร
คนอื่นก็อาจจะรุ้ว่าจริงๆแล้ว มันต้องมีอะไร
แค่เค้าไม่อยากถามให้เราคิดมาเพิ่มขึ้นแค่นั้นเอง

บางทีถ้าเปิดใจ เรื่องอาจจะจบ
แต่ถ้าใครได้รู้เรื่องภายในใจแล้ว เค้าอาจจะเปลี่ยนไปจากเราเลยก็ได้
เพราะในความคิดนั้น มันมีแต่เรื่องร้ายๆ ความคิดเลวๆที่เก็บไว้
ตัวตนที่ต่างจากความเป็นจริง
ใครที่ไหนจะรับได้
เพราะเราไม่ใช่คนดีอย่างที่คิดไว้แม้แต่นิดเดียว

บางครั้งก่ะเหมือนว่าเราเข้าใจคนอื่น
ทั้งที่จริง มันไม่ควรจะเข้าใจ เพราะเราไม่ใช่เขา
เราจะเข้าใจได้อย่างไร
ปัญหาต่างๆ ที่ช่วยคนอื่นแก้ มันอาจไม่ใช่ทางที่ดีที่สุด
เพราะทางที่ดีที่สุดควรเป้นคนที่เจอปัญหา หาเจอเอง
เราแค่เป็นผู้ชี้ทาง ไม่ใช่นำทาง

ร้องไห้บ่อยไปก็ไม่ดี จะไม่ร้อง ก่ะอึดอัด
เพราะคนเรามันอ่อนแอ ทั้งภายในและภายนอก
ต่อให้ภายนอกทำตัวเข็มแข็งเท่าไร นั่นก่ะคือความอ่อนแอเท่านั้น
อ่อนแอที่จะปิดบังตัวเอง ให้คนอื่นคิดว่าเข็มแข็ง

คิดว่าคนอื่นไม่รู้ว่าเราเป็นอย่างไร
 เพราะไม่เคยจะแสดงความรุ้สึกจริงๆ ออกมาตรงๆ
ก่ะไม่ใช่ว่า คนอื่นจะคิดตามเราไม่ทัน
บางครั้ง แผนอาจจะถูกซ้อนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
จนไม่รู้ว่า แผนจริงๆ คืออะไร
แล้วใครคือผู้คุมเกม ในขณะเดียวกัน ใครคือผู้ตามเกม
บางทีผู้นำเกมอาจจะเป็นคนอื่นซึ่งไม่ใช่เรา
แต่เรามัวแต่คิดว่า ฉันนี่แหละที่เป็นผู้พาเกมไป
ทั้งที่ไม่รู้เลยว่า ผู้นำเกมตัวจริง มองเราอยู่ทุกอย่าง เพียงแต่ไม่พูด

อยากจะเด้ก
เป็นแค่เด็ก ไม่ใช่คนที่ต้องรับผิดชอบอะไร
เพราะรู้ว่า ในเมื่อเป็นผู้ใหญ่แล้วทำอะไรได้ไม่ดี
ไม่อยากจะให้คำปรึกษาใครแล้ว แต่จนแล้ว ก่ะอยากจะช่วย
ใครจะทนเหนเพื่อนไม่สบายใจได้กันวะ

ถ้าทุกอย่างเหมือนตอนมอต้น ก็คงจะดี
ดีมากๆ ดีกว่านี้

เพื่อน 100 ปี
คงหัวเราะ ว่าเกิดบ้าอะไรขึ้นมา พุดจาไม่รุ้เรื่อง
แต่ถ้าลองคิดดีๆ จะรู้ว่า ที่เธอยังไม่เข้าใจที่ฉันเขียนมา
ก่ะเพราะฉันก็ยังไม่ไว้ใจเธอ
แต่ไม่ต้องเปนห่วง ยังไงเธอก่ะยังคือคนที่ฉันรักอยู่ดี

จะว่าไป ลองคิดในทางกลับกัน
เราอาจจะเจอคนที่เราไว้ใจแล้ว
เพียงแค่ ไม่ไว้ใจจนถึงที่สุดก็แค่นั้น

สุดท้าย
ที่อ่านมา มันคืออะไร หมายถึงอะไร
คงไม่มีใครเข้าใจ
เพราะคนที่ควรจะเข้าใจอย่างเรา
ยังเข้าใจไม่หมดเลย ว่ามันคืออะไรกันแน่

เมื่อถึงที่สุดของที่สุด
คำว่า ทำวันนี้ให้ดีที่สุดแล้วกัน
คือสิ่งที่เราเข้าใจได้มากที่สุด
ทั้งที่เมื่อก่อน ไม่เคยได้เข้าใจมันเลย